Aktuelles

Wie de Weddlia zo däm Noomen
Saibrääna koomen

Doozemool

Wie dä Ritta Ehrenbuasch
woa roosen, wullt de Buasch,
un de Schdaadt – neist hodd´md genutzt.
Baal hädt´n de Weddlia ´n foatgebutzt.

Oomends

Äs dä Noochswääschda gewoa gewen gänn
Dä Poaten-Riejel häält net - dä Feind kimmt baal renn.
En Rummel hullt´n aus da Scheia.
Fia en daat Klausda – Laidsgehaia!

Noochs

En Wudzji, ma säät uch klään Sau,
Via Kohldamp woa däm Däärschi mau,
Frisst de Rummel - die Poat gieht ubp.
Dä Feind kimmt renn, micht äänen drubp.

No poa Dääsch

Beklaut, geplinnat, ausgebrannt,
Honnse iha Bredullisch erkannt.
Uch wenn dä Wääschda hodd vaschloof,
De Sau sullt kren iha schauderhaft Schdroof.
Aal Sai, die nooch om Lewen gebliewen,
Hot ma om Moart en en Feia getriewen.
Daat Flääsch däät aalen wäärischt good schmäägken.
Dä Ärja woa foat, kabbod jeden Ääggken.

Seit doomools

Dät ma de Weddlia iwaal käänen
Un met Reschbäggd tujur “Saibrääna” näänen.